30 czerwca – dzień smuty wyborczej. 75 lat po tzw. Referendum ludowym 1946 r.

75 lat temu, 30 czerwca 1946 roku, narzucone Polakom przez okupacyjne siły sowieckie kolaboracyjne władze komunistyczne reprezentowane przez Krajową Radę Narodową zorganizowały tzw. „Referendum ludowe”, pierwszą z szeregu wielu fars pozorujących udział społeczeństwa w sprawowaniu rządów poprzez przedstawicieli. W rok po oficjalnym zakończeniu działań II wojny światowej w Europie, w czasie wciąż trwającego w Polsce zbrojnego oporu – żołnierzy kontynuujących walkę z okupantem niemieckim i sowieckim oraz oporu społecznego – biernego wobec narzucanych Polsce nowych władz (oporu, który określono później Powstaniem Antykomunistycznym), jako przygotowanie do tzw. wyborów (ze stycznia 1947 r.) urządzono „Referendum Ludowe”, rzekomo mające ustalić wolę Polaków w trzech sprawach: 1. zniesienia Senatu w przyszłym Parlamencie; 2. utrwalenia w przyszłej Konstytucji ustroju gospodarczego, zaprowadzonego przez reformę rolną i unarodowienie podstawowych gałęzi gospodarki krajowej, z zachowaniem ustawowych uprawnień inicjatywy prywatnej i 3. utrwalenia zachodnich granic Państwa Polskiego na Bałtyku, Odrze i Nysie Łużyckiej. Referendum to było faktycznym przygotowaniem do narzucenia Polakom całkiem odmiennego od przedwojennego ustroju społecznego, państwa wasalnego wobec Związku Sowieckiego z pozorami odrębnej państwowości, w tym Parlamentu rzekomo składającego się z reprezentacji Narodu Polskiego. Referendum zostało sfałszowane, przygotowaniem do tego były m.in. odmowa przyjęcia postulatu Polskiego Stronnictwa Ludowego, by w komisjach wszystkich szczebli byli reprezentanci wszystkich legalnie działających partii politycznych oraz przygotowanie akcji zastraszania i mordów przeciwników kształtujących się władz kolaboracyjnych – nasilił się wtedy terror wobec walczących z bronią w ręku o rzeczywiste uwolnienie Polski od wszelkich okupantów, stawiających obcej władzy społeczny opór, i wobec działaczy dość jeszcze niezależnego PSL. Wielu z tych, których uznano za wrogów tzw. władzy ludowej zostało nie tylko zastraszonych, ale poniosło śmierć zarówno z rąk okupacyjnych sił sowieckich, jak i kształtującego się aparatu represji władzy komunistycznej. Mimo tego terroru, prawdziwe wyniki Referendum ludowego jako wciąż niezadawalające komunistów zostały ukryte, a po sfałszowaniu części protokołów wyborczych do wiadomości publicznej podano jedynie sfałszowane wyniki (w części będące odwróceniem prawdziwych), tj. całkiem już zgodne z oczekiwaniami okupantów i ich kolaborantów. W ten sposób dokonano pozornej legalizacji nowej, tzw. ludowej władzy. Proces ten kontynuowany był w trakcie tzw. wyborów ze stycznia 1947 roku, (również sfałszowanych) oraz przez cały okres tzw. PRL, a także niestety (choć już w ograniczonym zakresie) po kolejnych przemianach ustrojowych 1989/90. Fałszerstwa wyborcze stały się elementem nowego ustroju państwowego.
Smuta wyborcza, fałszowanie wyników prawdziwej woli wyborców, co prawda nie przybiera obecnie już tak ogromnych rozmiarów, ale wciąż nie widać pełnej i bezwarunkowej woli klasy politycznej do wprowadzenia mechanizmów, które w znacznie większym, niż dotychczas stopniu zabezpieczyłyby Państwo Polskie przed pozaprawnym wpływaniem na wyniki wyborów. Trzeba mieć nadzieję, że Polska doczeka się w końcu całościowej reformy prawa i praktyki wyborczej. Ruch Kontroli Wyborów wielokrotnie zwracał na to uwagę, zarówno przez przedstawienie rządzącym w grudniu 2016 roku Koncepcji zmian prawa wyborczego RKW, jak i przez aktywność Ruchu Kontroli Wyborów przy kolejnych wyborach i publikowaniu raportów RKW z obserwacji wyborów oraz wypływających z nich wniosków. Chcemy wierzyć, że praca tysięcy patriotycznie nastawionych wolontariuszy, koordynatorów i współpracowników Ruchu Kontroli Wyborów nie będzie zmarnowana i zostaną wprowadzone wystarczające zmiany w prawie i praktyce wyborczej, które w osiągalnym stopniu zminimalizują możliwość fałszowania wyborów. To jest niezbędny krok, jeśli chcemy Polski jako Państwa, w którym Naród jest rzeczywistym Suwerenem.
Prezydium Krajowej Rady Koordynatorów Ruchu Kontroli Wyborów
Paweł Zdun – przewodniczący
Tomasz H. Cioska – wiceprzewodniczący
dr Krzysztof Jabłonka – wiceprzewodniczący
Warszawa, 30 czerwca 2021 roku.